Een andere kijk op economie
  • Home
  • Overzicht artkelen
  • Over mij
  • Bronnen
  • QR Code

Meer artikelen: www.chielharmsen.nl

Laat spaarders met rust — het is de beurt aan banken en overheid

2/1/2026

1 Opmerking

 
Afbeelding
Met enige regelmaat klinkt de oproep aan Nederlanders met spaargeld: steek het in startups, in innovatie, in de economie van morgen. Die ondertoon zat ook duidelijk in een artikel in het AD van 22 december 2025 (https://www.ad.nl/economie/geld-nodig-voor-economie-en-daar-moet-ons-spaargeld-bij-helpen-beleggen-is-fiscaal-niet-aantrekkelijk~ad995218/). De boodschap: spaarders moeten meer risico nemen, want anders komt de innovatie niet van de grond.
Maar die redenering wringt. Het suggereert dat Nederlandse spaarders te voorzichtig zijn -- terwijl het echte probleem ergens anders zit.
In deze post leg ik uit waarom de focus op spaarders misplaatst is, en waarom het vooral de overheid en de banken zijn die hun rol moeten pakken.

​Bedrijven hebben kapitaal nodig — maar dat kan op veel manieren

Wie wil innoveren, heeft geld nodig. Dat kapitaal kan op verschillende manieren bij elkaar komen:
  1. Een lening bij een bank
  2. Een lening buiten de bank om
  3. Het uitgeven van obligaties
  4. Het uitgeven van aandelen,
    • via de beurs
    • via private equity
Voor al deze vormen geldt: de financier loopt risico en verwacht daar een beloning voor. Die komt in de vorm van rente, dividend, koerswinst of een winstaandeel.
De vaak herhaalde diagnose luidt: er is te weinig geld voor innovatieve bedrijven. Maar dat roept een logische vraag op:
Hoe kan dat, als banken in principe geld kunnen creëren door leningen te verstrekken?

​Het echte probleem: banken zijn risico’s gaan mijden

Sinds de financiële crisis van 2008/2009 zijn banken voorzichtiger geworden. De regels zijn aangescherpt, de risico-aversie is toegenomen.
Wat zie je vervolgens gebeuren?
  • Banken steken minder geld in productieve investeringen, zoals nieuwe bedrijven of technologie.
  • In plaats daarvan financieren ze liever de aanschaf van financiële producten -- transacties die winstgevend zijn, maar niets bijdragen aan innovatie of productiviteit.
Dit proces heet financialisering: geld verdient geld, maar de samenleving schiet er weinig mee op (zie ook het boek van Dirk Bezemer: Een land van kleine buffers: er is geld genoeg maar we gebruiken het verkeerd).
Blijkbaar vinden banken de verhouding tussen risico en rendement bij innovatieve projecten simpelweg niet aantrekkelijk genoeg.
Maar is het dan logisch om de risico’s maar bij de spaarders te leggen? Lijkt me niet. De risico’s veranderen daar immers niet door.

​Hoe de overheid wél kan helpen

Innovaties brengen nu eenmaal meer onzekerheid met zich mee. Of iets een succes wordt, weet je pas achteraf. Dat is precies waar de overheid een rol kan spelen.
Met bijvoorbeeld:
  • garantieregelingen
  • risicodeling
  • cofinanciering
Daardoor wordt de risicobeloningverhouding voor banken én spaarders beter, en komen projecten wél van de grond.
Kortom: je kunt risico’s verminderen. Maar dat lukt niet door simpelweg naar spaarders te wijzen.

​Bovendien: bedrijven zelf sparen óók massaal

Innovatie is niet afhankelijk van een paar miljoen spaarders. Bedrijven zitten zelf op enorme spaartegoeden.
Historisch gezien is er iets opvallends gebeurd:
  • In de decennia na de Tweede Wereldoorlog hadden bedrijven een negatieve spaarsaldo: ze leenden om te investeren.
  • Vanaf de jaren 80 draaide dat om: bedrijven zijn als geheel positief gaan sparen -- en dat doen ze al tientallen jaren.
Met andere woorden: ook binnen het bedrijfsleven is ruim voldoende kapitaal aanwezig. Het geld is er dus wél.

​De conclusie: laat spaarders met rust

Er is geen reden om morele druk uit te oefenen op individuele spaarders.
Innovaties kunnen prima gefinancierd worden met bankleningen en met de middelen die bedrijven zelf al hebben.
En ook de integratie van Europese kapitaalmarkten is geen harde voorwaarde voor de financiering van de innovaties die mensen als Mario Draghi en Peter Wennink terecht belangrijk vinden.
Het echte werk ligt bij banken en overheid -- niet bij de spaarder.

<<
Hoe sparen tot staatsschulden leidt

>>
1000 Castaways; Fundamentals of Economics - Clint Ballinger

Meer artikelen: www.chielharmsen.nl

1 Opmerking
Maarten
3/1/2026 01:01:10

Juist!
Grappig om dat AD artikel te lezen. Geen wonder toch dat de nederlanders geen aandelen kopen, als het risico zo hoog is EN de belastingregels maken het minder aantrekkelijk? We zijn toch niet gek?
Je noemt dat bedrijven geld kunnen ophalen door middel van aandelen uit te geven, maar als je aandelen koopt zijn die meestal tweedehands... daar profiteert het bedrijf zelf niet meer van.
Trouwens, ik denk niet dat spaargeld ligt te verstoffen op de bank; die kopen daar aandelen of obligaties mee waarmee ze enkele procenten verdienen, en een klein deel gaat naar de spaarder. Het probleem is dat ze het alleen in hele veilige manieren investeren.
We moeten ook bedenken dat als mensen nog meer geld opzij zetten voor sparen/investeren, dat er dan ook minder geconsumeerd wordt, en dat kan een nadelige invloed op de economie hebben.

Antwoorden

Je opmerking wordt geplaatst nadat deze is goedgekeurd.


Laat een antwoord achter.

    Volg mij op Mastodon

    MMT aan de hand van een eenvoudig voorbeeld:

    1. MMT in de Binnentuin
    2. Binnentuin en het buitenland
    3. Obligaties in de Binnentuin

    Categorieën

    Alles
    BBP
    Begrotingstekort
    Belastingen
    CBDC
    Centrale Bank
    Digitale Euro
    DNB
    ECB
    Economische Indicatoren
    EU
    Euro
    Fiscaal Vs Monetair Beleid
    Functional Finance
    Geldscheppen
    Handelsbalans
    Handelstarieven
    Inflatie
    MMT
    Monetaire Soevereiniteit
    Sectoral Balance
    SGP
    Sparen
    Staatsbon
    Staatserfenis
    Staatsobligaties
    Staatsschuld
    Stabiliteits En Groeipact
    Werkgelegenheid
    Werkloosheid

Powered by Maak je eigen unieke website met aanpasbare sjablonen.